Louise-Mary O’Brien werd op 16 augustus 1905 geboren in Midleton, Ierland, in een groot gezin. Op 7-jarige leeftijd, tijdens de eucharistieviering op zondag in Ballycotton voelde zij voor het eerst een roeping tot evangelisatie. Voor haar studies verbleef zij op internaat bij de Zusters van Sint-Clothilde in Eltham Park.

Op 31 mei 1924 deed Louise-Mary haar intrede in het noviciaat van de Zusters van Sint-Clothilde in Parijs. Ze kreeg de naam zuster Veronica. Op 8 december 1935 verliet zij, met toestemming van haar oversten, de congregatie om een leven als lekenmissionaris te beginnen. In Londen ontmoette zij Frank Duff en sloot aan bij het Legioen van Maria.

In 1939 – vooravond van de oorlog – kwam Veronica aan in Nevers. Met de hulp van de plaatselijke bisschop, Mgr. Flynn, en zijn priesters, richtte zij het Legioen van Maria op in Frankrijk. Na de oorlog vestigde ze zich in Parijs, van waaruit zij ook andere Europese landen bereikte.

In 1948 had Veronica op een bijzondere ontmoeting met Mgr. Léon Joseph Seunens, toen hulpbisschop van Mechelen. Het kwam tot een samenwerking die tot aan haar dood zou duren, ontstond vanaf dat moment.

In 1958 verhuisde Veronica naar Brussel. In 1960 werd zij spirituele leider van koning Boudewijn. Ze speelde een sleutelrol in het onthaal van de Charismatische Vernieuwing in Rome en zo in heel de Kerk; dit onder meer door de wereldbedevaart van 1975 naar Rome. Met kardinaal Suenens werkte zij aan de theologische uitbouw van de “Documenten van Mechelen”. Samen met hem stichtte ze de FIAT vereniging.

De complementariteit tussen “instelling” en “charisma’s”, op verschillende niveaus, zou kunnen helpen om de hedendaagse debatten over de plaats van de vrouw in de Kerk te verhelderen en te nuanceren – om haar plaats te waarderen, “meer, maar anders”.

In een spirituele flash ontving zij de FIAT rozenkrans. Veronica overleed op 19 februari 1998 op 92 jarige leeftijd.